Voor wie is het bedoeld?

De cursus is bedoeld om geavanceerde trainingen en multidisciplinaire opfriscursussen te bieden, zoals vereist door de huidige wetgeving, en is gericht op alle professionals – advocaten, accountants, consultants, en medewerkers van zowel profit- als non-profitorganisaties – die hun kennis en vaardigheden in de derde sector willen ontwikkelen, die zich inzetten voor professionele ontwikkeling en training, en die non-profitorganisaties nauwlettend ondersteunen door hen te begeleiden bij hun intrede in en voortdurende betrokkenheid bij de derde sector. Onze visie op training in de derde sector gaat veel verder dan alleen het organiseren van een reeks bijeenkomsten, seminars en cursussen. Wij geloven dat het gaat om het creëren of versterken van een netwerkproces, en dat de training niet alleen gericht is op individuen, maar ook op organisaties. Het is een trainingsprogramma dat rekening houdt met de context van de lokale gemeenschap en het fysieke gebied, dat zich openstelt voor en beter voorbereidt op de culturen en behoeften die deze vertegenwoordigt, en dat verder gaat dan het idee van een eenmalig trainingsevenement of een simpele reactie op oproepen tot het indienen van voorstellen en het zoeken naar financieringskanalen.

Cursusprogramma

1. Inleiding tot de derde sector: Definitie en kenmerken van de derde sector - De relevante wetgeving in Italië - Soorten organisaties in de derde sector. 2. Burgerlijk recht: Wettelijke aanpassingen voor non-profitorganisaties en non-profitorganisaties - RUNTS, het nationale register van de derde sector en registratieprocedures - Religieuze entiteiten en ETS-afdelingen. 3. Rapportage in het ETS: Het ETS-belastingstelsel: Directe belastingen en belastingclassificatie - Financieel en boekhoudkundig beheer en de nieuwe "vijf-pro-duizend"-regeling - Forfaitaire regelingen. 4. Communicatie en fondsenwerving: Interne en externe communicatie - Het gebruik van sociale media in de derde sector - Fondsenwerving. 5. Vrijwilligerswerk en de publieke sector: Wetgeving inzake vrijwilligerswerk - Beheer van de publieke sector - Organisatie van het werk met vrijwilligers. 6. Best practices en casestudies: Analyse van best practices in de derde sector - Studie van succesverhalen in de derde sector - Analyse van de belangrijkste uitdagingen en knelpunten in de sector.

Wat is de derde sector?

De derde sector is een term die wordt gebruikt om te verwijzen naar alle organisaties met sociale, culturele of milieudoelen die noch winstgericht zijn, noch deel uitmaken van de publieke sector. Deze organisaties zijn opgericht om, op non-profitbasis, maatschappelijke, solidaire en sociaal nuttige doelen na te streven door middel van een of meer activiteiten van algemeen belang in de vorm van vrijwilligerswerk of het kosteloos verstrekken van geld, goederen of diensten, of door middel van wederzijdse hulp of de productie of uitwisseling van goederen of diensten. Enkele voorbeelden van organisaties die tot de derde sector behoren zijn verenigingen voor maatschappelijke promotie, filantropische instellingen, sociale ondernemingen, waaronder sociale coöperaties, netwerken van verenigingen, wederzijdse hulporganisaties, erkende en niet-erkende verenigingen, stichtingen, vrijwilligersorganisaties en andere particuliere entiteiten anders dan bedrijven. De derde sector verschilt van de winstgerichte private sector en de publieke sector en is gebaseerd op een filosofie van solidariteit, samenwerking en maatschappelijke betrokkenheid. Organisaties in de derde sector houden zich uitsluitend of hoofdzakelijk bezig met een of meer activiteiten van algemeen belang met het non-profit nastreven van maatschappelijke, solidaire en sociaal nuttige doelen. Activiteiten die van algemeen belang worden geacht (artikel 5 van wetsbesluit nr. 117 van 3 juli 2017) indien ze worden uitgevoerd in overeenstemming met de specifieke voorschriften die op hun werking van toepassing zijn, omvatten:

a) sociale interventies en diensten

b) interventies en diensten in de gezondheidszorg

c) sociale en gezondheidszorg

d) onderwijs, instructie en beroepsopleiding

e) interventies en diensten gericht op het beschermen en verbeteren van de milieuomstandigheden en

voor het zorgvuldige en rationele gebruik van natuurlijke hulpbronnen

f) interventies ter bescherming en verbetering van cultureel erfgoed en landschap

g) universitair en hoger onderwijs

h) wetenschappelijk onderzoek van bijzonder maatschappelijk belang

i) organisatie en beheer van culturele, artistieke of recreatieve activiteiten van maatschappelijk belang

j) gemeenschapsgerichte geluidsuitzendingen

k) organisatie en beheer van toeristische activiteiten van sociaal, cultureel of religieus belang

l) buitenschoolse training, gericht op het voorkomen van schooluitval en het behalen van academisch en educatief succes, het voorkomen van pesten en het bestrijden van onderwijsarmoede

m) instrumentele diensten aan derde sectororganisaties, verleend door organisaties die voor ten minste zeventig procent uit derde sectororganisaties bestaan

n) ontwikkelingssamenwerking

o) commerciële, productie-, educatieve en informatieve, promotionele, vertegenwoordigings- en licentieactiviteiten van certificeringsmerken, uitgevoerd binnen of ten gunste van fairtrade-toeleveringsketens

p) diensten gericht op de plaatsing of herplaatsing van werknemers op de arbeidsmarkt

q) sociale huisvesting, evenals elke andere tijdelijke woonactiviteit die gericht is op het voorzien in sociale, gezondheids-, culturele, educatieve of werkbehoeften.

r) humanitaire opvang en sociale integratie van migranten

s) sociale landbouw

t) organisatie en beheer van amateursportactiviteiten

u) liefdadigheid, ondersteuning op afstand, gratis overdracht van voedsel of producten overeenkomstig Wet nr. 166 van 19 augustus 2016, of het verstrekken van geld, goederen of diensten ter ondersteuning van kansarme personen of activiteiten van algemeen belang overeenkomstig dit artikel

v) het bevorderen van een cultuur van rechtsstaat, vrede tussen volkeren, geweldloosheid en ongewapende zelfverdediging

w) het bevorderen en beschermen van de mensenrechten, burgerrechten, sociale rechten en politieke rechten, alsmede de rechten van consumenten en gebruikers van de in dit artikel genoemde activiteiten van algemeen belang, het bevorderen van gelijke kansen en initiatieven voor wederzijdse hulp, waaronder tijdbanken en solidariteitsinkoopgroepen.

x) afhandeling van internationale adoptieprocedures

y) burgerlijke bescherming

z) herontwikkeling van ongebruikte publieke activa of activa die in beslag zijn genomen van georganiseerde misdaad

Opleidingsverplichtingen

De opleidingsvereisten in de non-profitsector zijn afhankelijk van de nationale wet- en regelgeving van elk land. Over het algemeen kunnen organisaties in de non-profitsector verplicht zijn om aan opleidingsverplichtingen te voldoen, bijvoorbeeld om de vaardigheden te verwerven die nodig zijn voor het beheren van activiteiten en het plannen van toekomstige projecten, en om hun effectiviteit bij het oplossen van maatschappelijke problemen te verbeteren. Afhankelijk van het land en het type organisatie kunnen de opleidingsvereisten bestaan uit specifieke trainingen, stages, professionele ontwikkelingscursussen, seminars of netwerkevenementen. In elk geval is het uiteindelijke doel van training het ontwikkelen van professionals en het creëren van meer concurrerende organisaties die in staat zijn hun maatschappelijke en milieudoelstellingen na te streven. Het is belangrijk om strategische training voor de non-profitsector te overwegen, die verder gaat dan de eenvoudige overdracht van economische, zakelijke en fiscale kennis aan professionals en organisaties in de non-profitsector. De focus moet zeker liggen op innovatieve processen, de kwaliteit van de dienstverlening en de relaties binnen organisaties. Training moet bovenal de rijke set aan waarden en motivaties omvatten die ten grondslag moeten liggen aan persoonlijke dienstverlening.

Referentiewetgeving

In Italië is de referentiewetgeving voor de derde sector Wet nr. 266 van 11 augustus 1991 (ook bekend als Wet 266/1991), "Nieuwe regels voor vrijwilligerswerk", die een belangrijk referentiepunt is geweest voor de groei en organisatie van activiteiten in de derde sector in het land. Daarnaast werd met de hervorming van de derde sector en het vrijwilligerswerk in 2016 Wet nr. 106 van 6 juni 2016 (ook bekend als Wet 106/2016) aangenomen, die belangrijke vernieuwingen introduceerde met betrekking tot entiteiten in de derde sector, sociale ondernemingen, vrijwilligerswerk, sociale solidariteit en diensten voor gezinnen en individuen. Ten slotte is er ook de "Code voor de Derde Sector", ingevoerd met wetsbesluit nr. 106 van 3 juli 2017, die de richtlijnen voor deze sector vaststelde en de verschillende soorten erkende entiteiten, de hulpmethoden, de belastingregels en de bijbehorende sancties reorganiseerde.

Professionals die de cursus volgen, ontvangen een certificaat van deelname aan de professionele training in de derde sector. Dit certificaat wordt per e-mail verzonden naar het adres dat is opgegeven op het inschrijfformulier.

De cursus heeft een totale duur van 40 uur.